என்னடா இது, இப்படி மொட்டையா ஆசு...ன்னு தலைப்பான்னு பார்க்குறீங்களா... இன்று மின்மடல் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஆசுகவி ஆசு உரை அப்படின்னு வார்த்தைகள் கண்ணுல பட்டுச்சு... இதைப் பார்த்த உடனே எனக்கு எனது பள்ளி கால நினைவலை ஒன்று என் மனதைத் தொட்டுச் சென்றது... அதை உங்களிடம் பகிர்ந்துக்கலாமேன்னு தான் இந்தக் கட்டுரை...
நான் பனிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது கணக்கு பாடம் முழுதும் அத்துப்படி... எப்போது என்ன கணக்கு கொடுத்தாலும் இவன் போட்டு விடுவான் என்கிற அளவிற்கு நல்ல பெயர் வகுப்பில்... எப்பொழுதும் நான் தான் கணக்கில் முதல் மதிப்பெண் வேறு வாங்குவேன்...
2001 ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 22 ம் தேதி, எனது பிறந்த நாள் அன்று சிறிய வகுப்பறைத் தேர்வு. தேர்வுப்பாடம் கணக்கு. அதற்கு முன்தினமே தேர்வைப் பற்றிய அறிவிப்பும் சொல்லி இருந்தார்கள். நமக்கு தான் கணக்குப் பாடம் அத்துப்படி ஆச்சே என்று சற்று தலைக்கனத்தோடு, ஒரே ஒரு முறை மட்டும் ஒப்புக்கு எனது புத்தகத்தை புரட்டிப் பார்த்து விட்டு, வகுப்பறை சென்றேன்... பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம் வேறு... அனைவருக்கும் இனிப்புகள் வழங்கி மகிழ்ச்சியோடு அன்றைய பொழுது தொடங்கியது...
வகுப்பறைத் தேர்விற்கான நேரம் வந்தது. அனைவரும் தேர்வு எழுத தயாராய் அமர்ந்திருந்தோம்... வினாத்தாள் கொடுக்கப்பட்டது... தேர்வு எழுத ஆரம்பிக்கிறேன்... வினாக்கள் பலமுறை நான் விடை எழுதிய வினாக்கள் தான். ஆனால், அன்று என்னால் ஒரு வினாவிற்கான விடையையும் எழுத முடியவில்லை... எந்த வினாவை ஆரம்பித்தாலும் விடை பாதியில் நிற்கிறது. அடுத்த படி எப்படி போக வேண்டும் என்பது மேகம் மறைத்த நிலவாய் மறைந்து(மறந்து) போனது...
எனது வெற்று விடைத்தாளை எடுத்துக்கொண்டு சென்று ஆசிரியரிடம் கொடுத்தேன்... ஆசிரியர் எனது விடைத்தாளையும் என்னையும் பார்த்து விட்டு, "நான் உனக்கு ஒன்றும் சொல்லப் போவதில்லை... இதற்கான காரணத்தை நீயே அறிந்து கொள்" என்று சொல்லி விட்டு எனது பேப்பரில் பெரிய பூஜ்ஜியம் ஒன்றை எனது மதிப்பெண்ணாக அளித்து என்னைத் திருப்பி அனுப்பி விட்டார்...
அன்று எனக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது... என்ன தான், நாம் திறமை மிகுந்தவர்களாக இருந்தாலும், எந்த போட்டியில் இறங்கும் போதும் போட்டிக்கான மரியாதைக் கொடுத்து நம்மை தயார்படுத்திக் கொண்டே செல்ல வேண்டும் என்பதே அந்த பாடம்... இந்த விலை உயர்ந்த பாடத்தை கற்று கொடுத்தது எனது பிறந்த நாளில் எனக்கு கிடைத்த பூஜ்ஜியம் மதிப்பெண்...
ஆகவே நண்பர்களே, எந்த ஒரு நிலையிலும், உங்களுக்கு தெரிந்த விஷயமே ஆனாலும், நாம் எளிதாக இதனைச் செய்து விடலாம் என்கிற இறுமாப்போடு செல்லாமல், அதற்குண்டான மரியாதைக் கொடுத்து நம்மைத் தயார் செய்து கொண்டு செல்வதே நமக்கு நல்லது. தயார் செய்யாமலும் நீங்கள் அந்த செயலை செய்து முடிக்கலாம்... ஆனால் தயார் செய்து கொண்டு சென்றால் உங்களின் போட்டியில், உங்களை நீங்கள் அடுத்த படிக்கு எடுத்துச் செல்வீர்கள்...
"ஆசுகவி ஆம்இவன் ஆசுஉரை ஆம்இவன்
பேசும் வாயனைத்தும் ஏசும் புரிந்திடுநீ
ஆன்றோர் சபைதனில் சற்றே இடறிட
ஆதலால் நீதயாராய் போ. "
சொல்லாத சொல்லாய் என் நினைவில் தங்கியவை கைகளால் எடுத்துச் செல்லப்பட, கைநழுவிய நினைவுகள் என் எழுதுகோலின் வழியே மைத்துளிகளாய் சிதறியவை இவை... எனது எண்ண ஓட்டத்தின் பல பரிமாணங்களை எடுத்துக் காட்டும் காலக்கண்ணாடிகள் இவை... கால ஓட்டத்தின் துணை கொண்டு கண்ணாடி வழியே என்னைப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் பயணியுங்கள் என்னுடன்...
Wednesday, February 1, 2012
Tuesday, January 31, 2012
பிரளயத்தின் பிடியில் (அதீதத்தில் வெளிவந்த கவிதை)
சாலையைக் கழுவி விட்ட புதுமழையாய்
பூமியைக் கழுவியபடி...
ஆழிப்பேரலைகள்.!!!
ஆழிப்பேரலையின் அகோரப் பசிக்குணவாய்
ஆறாம் அறிவின் அதிசயங்கள்...
தக்கன வாழும் உயிராசையில்
அஃறிணையானபடி உயர்திணைகள்...
நன்றி : http://www.atheetham.com/story/pralayathin
பூமியைக் கழுவியபடி...
ஆழிப்பேரலைகள்.!!!
ஆழிப்பேரலையின் அகோரப் பசிக்குணவாய்
ஆறாம் அறிவின் அதிசயங்கள்...
தக்கன வாழும் உயிராசையில்
அஃறிணையானபடி உயர்திணைகள்...
நன்றி : http://www.atheetham.com/story/pralayathin
ஊடல்-காதலின் உயிர் (அதீதத்தில் வெளிவந்த எனது படைப்பு)
காதல், இந்த ஒரு வார்த்தைக்குத்தான் எத்தனை வலிமை. அது என்னமோ தெரியலைங்க… காதல் வந்துட்டாலே பசங்கன்னாலும் சரி, பொண்ணுங்கன்னாலும் சரி, தன்னை மறந்துடறாங்க… மந்திரிச்சு விட்ட கோழி மாதிரி ஆயிடறாங்க…
காதல், இந்த உணர்வு தனக்குள்ள இருப்பதை பெரும்பாலும் எப்போ, எப்படி எல்லோரும் உணருறாங்கன்னு தேட ஆரம்பிச்சப்ப எல்லா பக்கத்தில் இருந்தும் எனக்குப் பதிலா அமைஞ்சது பிரிவு தாங்க. என்னடா, காதலிக்கவே ஆரம்பிக்கலை அதுக்குள்ள பிரிவான்னு யோசிக்குறீங்களா… நிஜமா, பிரிவுதாங்க காதலை உணர்த்தும் கருவி. ஏன், பிரிவை காதலின் பிறப்பிடம்னு கூட நான் சொல்லுவேன்.
ஒரு ஆணும், ஒரு பெண்ணும் உயிருக்கு உயிராக பழகுவார்கள். அவர்களுக்குள் இருப்பது நட்பா, காதலானு அவர்களுக்கே தெரியாது. ஆனால், இருவருக்குள்ளும் உண்மையான காதல் இருக்கும் பட்சத்தில், அவர்களுக்குள் ஏற்படும் ஒரு நாள் பிரிவு கூட, அவர்களுக்குள் இருக்கும் காதலை அவர்களுக்கு உணர்த்தி விடுங்க. அதுதாங்க இந்த காதலில், பிரிவுக்கு இருக்கும் வலிமை.
அது சரி, என்ன தான் பிரிவு, காதலின் பிறப்பிடமா இருந்தாலும் ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சே இருந்தா எப்பத்தான் பிறகு காதலிக்கிறது. எத்தனை காலத்திற்கு இப்படி காதலர்கள் பிரிஞ்சே இருக்கலாம். இதிலெல்லாம் ஒரு குழப்பம் இருந்துட்டே இருந்ததுங்க… சரி, குழப்பத்தோட எவ்வளவு நேரம் இருப்பது, விடையைத் தேடலாமேனு யோசிச்சப்ப தான் சட்டென நினைவுக்கு வந்தது, எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லும் தமிழர் நூலாம் உலகப் பொதுமறை திருக்குறள் இருக்கேனு.
தேடலின் விளைவாய், எனக்கான பதிலாய் என் உள்ளுணர்வில் பட்டது முதலில் இந்த குறள் தாங்க. என்ன குறள்னு நீங்களும் தான் பாருங்களேன்.
“ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர்
நீங்கின் அரிதால் புணர்வு.”
வள்ளுவர் என்ன சொல்றாருன்னா, காதலை உணரும் வரையில் எத்தனை காலம் வேணும்னாலும் ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சு இருக்கலாம், ஆனால் அதே சமயம் காதலை உணர்ந்த பின்னால, காதலர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பிரிந்து செல்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டுமாம். ஏன் அப்படி சொல்றாருன்னா காதலர்கள் பிரிஞ்சு போய்ட்டா மறுபடி அவர்கள் சேருறது ரொம்ப கஷ்டமாம்.
என்ன தான் ஒரு பக்கம் மனசு இதை ஒத்துக்கிட்டாலும், இன்னொரு பக்கம், மனசு கிடந்து அடிச்சுக்குச்சுங்க. அது எப்படி காதலின் பிறப்பிடமான பிரிவு, காதலையே பிரிச்சுடுமா. இன்னும் குழப்பம் அதிகமாச்சு. சரி, இன்னும் திருக்குறளைத் தேடிப் பார்க்கலாமேன்னு தேடுனப்ப இன்னொரு குறள் கிடைச்சது. அது இதுதாங்க…
“உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்.”
அப்படி என்னதான் சொல்றாருன்னு கேட்கறீங்களா… காதலில் இந்த ஊடலெனும் பிரிவு எப்படி இருக்கணும்னா உணவில் சேர்த்துக் கொள்ளக் கூடிய உப்பு போல இருக்கணுமாம். எப்படி உப்பு குறைவாப் போட்டுக்கிட்டு சாப்பிட்டா சாப்பாட்டுல ருசி இல்லாம அதிகமாப் போச்சுன்னா வாயிலேயே வைக்க முடியாம இருக்கோ, அப்படித்தான் காதலுக்கு ஊடலும்னு சொல்றாருங்க வள்ளுவரு.
ஒரு வழியா மனசை அமைதியாக்கிட்டு தூங்கலாம்னு நினைச்சப்பத்தான், இதே கருத்துடைய ஒரு அழகான முத்தொள்ளாயிரப் பாடல் நினைவுக்கு வந்ததுங்க. அதையும் தான் கடைசியா பார்த்துடலாமே…
"ஊடல் எனஒன்று தோன்றி அலர்உறூஉம்
கூடல் இழந்தேன் கொடிஅன்னாய் நீள்தெங்கின்
பாளையில் தேன்தொடுக்கும் பாய்புனல் நீர்நாட்டுக்
காளையைக் கண்படையுள் பெற்று."
அப்படி, என்னதான் இந்த பாட்டுல சொல்றாங்கன்னு கேட்கறீங்களா… உயர்ந்து வளர்ந்த தென்னை மரத்தின் பாளையில் தேனினைத் தொடுக்கும் தேனீக்களையும், பாய்ந்தோடும் நதியையும் தன்னகத்தே கொண்ட சோழனைத் தான் தொலைத்து விட்டதாக ஒரு பெண் தன் தோழியிடம் சொல்கிறாள். அதுக்கு என்ன காரணத்தைச் சொல்றானு பார்த்தா, ஊடல் தான் காரணம்னு சொல்றா.
எப்படின்னா, சோழன் வரும் போது, அவன் மேல் கோபம் கொண்டது போல நடிச்சு முகத்தை திருப்பி வைச்சு ஊடலோடு காத்திட்டு இருந்திருக்கா அந்த பெண். சோழன் இந்த பெண், தன் மீது உண்மையாவே கோபமா இருக்கான்னு நினைச்சு அவளைத் தழுவாமலேயே தனியே விடுத்து அவன் வழியே திரும்பி போய்ட்டானாம். இதுக்குத்தாங்க சொல்றது ஓவர் ஆக்ஷன் செய்யக்கூடாது்ன்னு…
காதலின் ரகசியத்தை தெரிஞ்சுக்கிட்டீங்க இல்லை… இனி நீங்களாச்சும், முத்தொள்ளாயிரப் பாடல் பெண் போல இல்லாம எல்லாம் பிளான் போட்டு செய்யுங்க… காதலில் நிச்சயம் வெற்றி தான்.
நன்றி: அதீதம்.
காதல், இந்த உணர்வு தனக்குள்ள இருப்பதை பெரும்பாலும் எப்போ, எப்படி எல்லோரும் உணருறாங்கன்னு தேட ஆரம்பிச்சப்ப எல்லா பக்கத்தில் இருந்தும் எனக்குப் பதிலா அமைஞ்சது பிரிவு தாங்க. என்னடா, காதலிக்கவே ஆரம்பிக்கலை அதுக்குள்ள பிரிவான்னு யோசிக்குறீங்களா… நிஜமா, பிரிவுதாங்க காதலை உணர்த்தும் கருவி. ஏன், பிரிவை காதலின் பிறப்பிடம்னு கூட நான் சொல்லுவேன்.
ஒரு ஆணும், ஒரு பெண்ணும் உயிருக்கு உயிராக பழகுவார்கள். அவர்களுக்குள் இருப்பது நட்பா, காதலானு அவர்களுக்கே தெரியாது. ஆனால், இருவருக்குள்ளும் உண்மையான காதல் இருக்கும் பட்சத்தில், அவர்களுக்குள் ஏற்படும் ஒரு நாள் பிரிவு கூட, அவர்களுக்குள் இருக்கும் காதலை அவர்களுக்கு உணர்த்தி விடுங்க. அதுதாங்க இந்த காதலில், பிரிவுக்கு இருக்கும் வலிமை.
அது சரி, என்ன தான் பிரிவு, காதலின் பிறப்பிடமா இருந்தாலும் ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சே இருந்தா எப்பத்தான் பிறகு காதலிக்கிறது. எத்தனை காலத்திற்கு இப்படி காதலர்கள் பிரிஞ்சே இருக்கலாம். இதிலெல்லாம் ஒரு குழப்பம் இருந்துட்டே இருந்ததுங்க… சரி, குழப்பத்தோட எவ்வளவு நேரம் இருப்பது, விடையைத் தேடலாமேனு யோசிச்சப்ப தான் சட்டென நினைவுக்கு வந்தது, எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லும் தமிழர் நூலாம் உலகப் பொதுமறை திருக்குறள் இருக்கேனு.
தேடலின் விளைவாய், எனக்கான பதிலாய் என் உள்ளுணர்வில் பட்டது முதலில் இந்த குறள் தாங்க. என்ன குறள்னு நீங்களும் தான் பாருங்களேன்.
“ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர்
நீங்கின் அரிதால் புணர்வு.”
வள்ளுவர் என்ன சொல்றாருன்னா, காதலை உணரும் வரையில் எத்தனை காலம் வேணும்னாலும் ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சு இருக்கலாம், ஆனால் அதே சமயம் காதலை உணர்ந்த பின்னால, காதலர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பிரிந்து செல்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டுமாம். ஏன் அப்படி சொல்றாருன்னா காதலர்கள் பிரிஞ்சு போய்ட்டா மறுபடி அவர்கள் சேருறது ரொம்ப கஷ்டமாம்.
என்ன தான் ஒரு பக்கம் மனசு இதை ஒத்துக்கிட்டாலும், இன்னொரு பக்கம், மனசு கிடந்து அடிச்சுக்குச்சுங்க. அது எப்படி காதலின் பிறப்பிடமான பிரிவு, காதலையே பிரிச்சுடுமா. இன்னும் குழப்பம் அதிகமாச்சு. சரி, இன்னும் திருக்குறளைத் தேடிப் பார்க்கலாமேன்னு தேடுனப்ப இன்னொரு குறள் கிடைச்சது. அது இதுதாங்க…
“உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்.”
அப்படி என்னதான் சொல்றாருன்னு கேட்கறீங்களா… காதலில் இந்த ஊடலெனும் பிரிவு எப்படி இருக்கணும்னா உணவில் சேர்த்துக் கொள்ளக் கூடிய உப்பு போல இருக்கணுமாம். எப்படி உப்பு குறைவாப் போட்டுக்கிட்டு சாப்பிட்டா சாப்பாட்டுல ருசி இல்லாம அதிகமாப் போச்சுன்னா வாயிலேயே வைக்க முடியாம இருக்கோ, அப்படித்தான் காதலுக்கு ஊடலும்னு சொல்றாருங்க வள்ளுவரு.
ஒரு வழியா மனசை அமைதியாக்கிட்டு தூங்கலாம்னு நினைச்சப்பத்தான், இதே கருத்துடைய ஒரு அழகான முத்தொள்ளாயிரப் பாடல் நினைவுக்கு வந்ததுங்க. அதையும் தான் கடைசியா பார்த்துடலாமே…
"ஊடல் எனஒன்று தோன்றி அலர்உறூஉம்
கூடல் இழந்தேன் கொடிஅன்னாய் நீள்தெங்கின்
பாளையில் தேன்தொடுக்கும் பாய்புனல் நீர்நாட்டுக்
காளையைக் கண்படையுள் பெற்று."
அப்படி, என்னதான் இந்த பாட்டுல சொல்றாங்கன்னு கேட்கறீங்களா… உயர்ந்து வளர்ந்த தென்னை மரத்தின் பாளையில் தேனினைத் தொடுக்கும் தேனீக்களையும், பாய்ந்தோடும் நதியையும் தன்னகத்தே கொண்ட சோழனைத் தான் தொலைத்து விட்டதாக ஒரு பெண் தன் தோழியிடம் சொல்கிறாள். அதுக்கு என்ன காரணத்தைச் சொல்றானு பார்த்தா, ஊடல் தான் காரணம்னு சொல்றா.
எப்படின்னா, சோழன் வரும் போது, அவன் மேல் கோபம் கொண்டது போல நடிச்சு முகத்தை திருப்பி வைச்சு ஊடலோடு காத்திட்டு இருந்திருக்கா அந்த பெண். சோழன் இந்த பெண், தன் மீது உண்மையாவே கோபமா இருக்கான்னு நினைச்சு அவளைத் தழுவாமலேயே தனியே விடுத்து அவன் வழியே திரும்பி போய்ட்டானாம். இதுக்குத்தாங்க சொல்றது ஓவர் ஆக்ஷன் செய்யக்கூடாது்ன்னு…
காதலின் ரகசியத்தை தெரிஞ்சுக்கிட்டீங்க இல்லை… இனி நீங்களாச்சும், முத்தொள்ளாயிரப் பாடல் பெண் போல இல்லாம எல்லாம் பிளான் போட்டு செய்யுங்க… காதலில் நிச்சயம் வெற்றி தான்.
நன்றி: அதீதம்.
Thursday, January 26, 2012
வரிகள் மாற்றப்பட்டது - எந்தன் கண் முன்னே (நண்பன்)
நண்பன் படத்தில் வரும் எந்தன் கண் முன்னே பாடல் ...
எந்தன் நெஞ்சத்தை நெஞ்சத்தை பாராமல் போனாயே…
யாரும் கேட்காத சில்வண்டின் ரீங்காரம் ஆனானே
உலகம் முடியும் நிலை பார்த்தேன்
கனவா நனவா உனை கேட்டேன்
உலகம் முடியும் நிலை பார்த்தேன்
கனவா நனவா உனை கேட்டேன்
மனம் கேட்கிறேன் இடம் மறுக்கிறாய்
உனைக் கேட்கிறேன் உயிரதைப் பறிக்கிறாய்
மனதை மனதை உடைத்தாயே மருந்தினைத் தருவாயா
ரணங்கள் ரணங்கள் கொடுத்தாயே உணர்ந்துநீ வருவாயா
எந்தன் நெஞ்சத்தை நெஞ்சத்தை பாராமல் போனாயே…
யாரும் கேட்காத சில்வண்டின் ரீங்காரம் ஆனானே
உலகம் முடியும் நிலை பார்த்தேன்
கனவா நனவா உனை கேட்டேன்
உலகம் முடியும் நிலை பார்த்தேன்
கனவா நனவா உனை கேட்டேன்
மனம் கேட்கிறேன் இடம் மறுக்கிறாய்
உனைக் கேட்கிறேன் உயிரதைப் பறிக்கிறாய்
மனதை மனதை உடைத்தாயே மருந்தினைத் தருவாயா
ரணங்கள் ரணங்கள் கொடுத்தாயே உணர்ந்துநீ வருவாயா
Saturday, January 14, 2012
என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது
நண்பர்களே,
சமீப காலமாக இணையத்தில் அதிகம் உலாவ முடியாமல் போனாலும், இணையத்திற்கு வந்து பார்க்கையில் அதிகம் புலப்படும் விஷயங்களில் ஒன்றாக, "இதனால் தமிழ் அழிந்து போகும், அதனால் தமிழ் அழிந்து போகும்" என்பதும் ஆகி விட்டது... நண்பர்களே, ஒவ்வொரு மொழி பேசுபவர்களுக்கும் அந்த மொழி முகம் போன்றது. பிற மொழிகள் முகப்பூச்சுகள் போன்றது. முகப்பூச்சு பூசுவதால் முகம் அழிந்து போகுமா என்ன...
முகப்பூச்சைப் பூசுவதால் முகம் அழிந்து விடும் என்று சொல்லி மக்களைப் பயப்படுத்துவதை விடுத்து உண்மையான அழகு முகமே அன்றி முகப்பூச்சில் இல்லை என்பதை மக்களுக்கு உணர வைக்க வேண்டும். சமீபகாலமாக இன்னும் அதிகம் பேசப்படுவது வொய் திஸ் கொலைவெறி பாடல் தமிழ்ச்சமுதாயத்தைக் கெடுத்து விட்டது என்று. மக்களே சினிமா பாடல்களில் பிற மொழிச் சொற்களைப் பயன்படுத்துவதும், பொருள் இல்லாத சொற்களைப் பயன்படுத்துவதும் ஏதோ இன்று வந்தது போல பேசிக் கொண்டு இருப்பது எனக்கு வியப்பை அளிக்கிறது.
நான் சிறுவயதில் இருக்கும் போது அதிகம் பேசப்பட்ட பாடல் முக்காலா முக்காபுல்லா... அன்றும் எனக்கு பொருள் தெரியாது, இன்றும் தெரியாது... ஆனால் அந்த பாடல் இன்றும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோமா... இல்லையே... ஒவ்வொரு சமயத்தில் ஒவ்வொரு விதமான இசையை பெரும்பாலனவர்களின் மனம் விரும்பும். பிறமொழிச் சொற்கள் கொண்ட பாடல்களின் வாழ்நாள் ஆசை அறுபது நாள், மோகம் முப்பது நாள் என்பது போல தான்... பிறமொழி சொற்கள் கொண்ட பாடலால் தமிழ் கெட்டுப் போய் விட்டது, தமிழ் அழிந்து விடும் என்று புலம்பாமல் தமிழில் பாடல்களை எழுதுங்கள்... அதை ஊக்குவியுங்கள்... தானாக பிறமொழிச் சொற்கள் கொண்ட பாடல்கள் அழிந்து விடும்.
இந்தியை ஒழிப்போம் என்று குரல் கொடுத்து தமிழகத்திலிருந்து இந்தியை ஒழித்து இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுக்குச் சென்று நாமும் கஷ்டப்படுகிறோம். பிற பகுதிகளில் இருந்து வரும் மக்களும் இங்கு கஷ்டப்படுகிறார்கள். இந்தி மட்டும் அல்ல, ஆங்கிலம் மட்டும் அல்ல உலகின் அனைத்து மொழிகளையும் நம் தமிழ் மக்கள் கற்க வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தி தர வேண்டும். அந்த வாய்ப்பு மற்ற மொழிகளில் இருக்கும் நல்லவற்றை தமிழில் மொழிபெயர்க்கவும், தமிழில் இருக்கும் உயர்ந்த கருத்துகளை பிறமொழிகள் பேசுபவரிடம் சேர்ப்பிக்கவும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
எங்கள் ஊரில் பேச்சு வழக்கில், நாம் பேசிக் கொண்டிருப்பதை கடவுள் அவ்வப்போது கேட்க வருவார் என்றும், அதனால் எப்போதும் நல்லதையே பேசுவோம்,நல்லதே நடக்கும் என்றும் சொல்வதுண்டு. இதற்கு ஒரு கதை கூட சொல்வார்கள். ஒரு மரக்கிளையில் இரண்டு சிறுவர்கள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். மரக்கிளை உடைந்து கொண்டிருந்தது. அதனைப் பார்த்து விட்ட ஒரு சிறுவனி அம்மா கையை விட்டுடாதடா என்று கூவிக் கொண்டு செல்ல அந்த சிறுவன் கையை விட்டு விட்டானாம்... ஆனால் இன்னொரு சிறுவனின் அம்மாவோ கையைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள் என்று சொல்லியபடி ஓடிச் சென்றாளாம். அந்த சிறுவன் மரக்கிளையை கெட்டியாகப் பிடித்தபடி இருந்தானாம்.
அதுபோல, தமிழை வாழ வைக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் அன்பர்கள் இனி, என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது என்று சொல்லி தத்தம் வீடுகளிலிருந்து தமிழை வாழ்விக்க போராடலாம்... ஆங்கிலம் தமிழை அழித்து விடும், இந்தி தமிழை அழித்து விடும், பிறமொழிகள் தமிழை அழித்து விடும், சினிமா பாடல்களின் பிறமொழி கலப்பு தமிழை அழித்து விடும் என்று தமிழின் காவலர்கள் போல உணர்ச்சிப்பூர்வமாக மேடைகளிலும் பொது இடங்களிலும் பேசி விட்டு, தனது குழந்தைகளை ஆங்கில வழிக் கல்வி பயிற்றுவிக்க அனுப்பும் போலிகளின் பேச்சில் மயங்கிவிட வேண்டாம்.
முகப்பூச்சுகள் ஒருநாள் காணாமல் போகும், முகம் காணாமல் போகாது. அதனால்,
என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது என்று மனப்பூர்வமாக நம்புங்கள்... என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது...
நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய தைப்பொங்கல் மற்றும் தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துகள்.
நன்றி: இந்நேரம்.காம்
http://www.inneram.com/articles/common-articles/tamil-2311.html
சமீப காலமாக இணையத்தில் அதிகம் உலாவ முடியாமல் போனாலும், இணையத்திற்கு வந்து பார்க்கையில் அதிகம் புலப்படும் விஷயங்களில் ஒன்றாக, "இதனால் தமிழ் அழிந்து போகும், அதனால் தமிழ் அழிந்து போகும்" என்பதும் ஆகி விட்டது... நண்பர்களே, ஒவ்வொரு மொழி பேசுபவர்களுக்கும் அந்த மொழி முகம் போன்றது. பிற மொழிகள் முகப்பூச்சுகள் போன்றது. முகப்பூச்சு பூசுவதால் முகம் அழிந்து போகுமா என்ன...
முகப்பூச்சைப் பூசுவதால் முகம் அழிந்து விடும் என்று சொல்லி மக்களைப் பயப்படுத்துவதை விடுத்து உண்மையான அழகு முகமே அன்றி முகப்பூச்சில் இல்லை என்பதை மக்களுக்கு உணர வைக்க வேண்டும். சமீபகாலமாக இன்னும் அதிகம் பேசப்படுவது வொய் திஸ் கொலைவெறி பாடல் தமிழ்ச்சமுதாயத்தைக் கெடுத்து விட்டது என்று. மக்களே சினிமா பாடல்களில் பிற மொழிச் சொற்களைப் பயன்படுத்துவதும், பொருள் இல்லாத சொற்களைப் பயன்படுத்துவதும் ஏதோ இன்று வந்தது போல பேசிக் கொண்டு இருப்பது எனக்கு வியப்பை அளிக்கிறது.
நான் சிறுவயதில் இருக்கும் போது அதிகம் பேசப்பட்ட பாடல் முக்காலா முக்காபுல்லா... அன்றும் எனக்கு பொருள் தெரியாது, இன்றும் தெரியாது... ஆனால் அந்த பாடல் இன்றும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோமா... இல்லையே... ஒவ்வொரு சமயத்தில் ஒவ்வொரு விதமான இசையை பெரும்பாலனவர்களின் மனம் விரும்பும். பிறமொழிச் சொற்கள் கொண்ட பாடல்களின் வாழ்நாள் ஆசை அறுபது நாள், மோகம் முப்பது நாள் என்பது போல தான்... பிறமொழி சொற்கள் கொண்ட பாடலால் தமிழ் கெட்டுப் போய் விட்டது, தமிழ் அழிந்து விடும் என்று புலம்பாமல் தமிழில் பாடல்களை எழுதுங்கள்... அதை ஊக்குவியுங்கள்... தானாக பிறமொழிச் சொற்கள் கொண்ட பாடல்கள் அழிந்து விடும்.
இந்தியை ஒழிப்போம் என்று குரல் கொடுத்து தமிழகத்திலிருந்து இந்தியை ஒழித்து இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுக்குச் சென்று நாமும் கஷ்டப்படுகிறோம். பிற பகுதிகளில் இருந்து வரும் மக்களும் இங்கு கஷ்டப்படுகிறார்கள். இந்தி மட்டும் அல்ல, ஆங்கிலம் மட்டும் அல்ல உலகின் அனைத்து மொழிகளையும் நம் தமிழ் மக்கள் கற்க வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தி தர வேண்டும். அந்த வாய்ப்பு மற்ற மொழிகளில் இருக்கும் நல்லவற்றை தமிழில் மொழிபெயர்க்கவும், தமிழில் இருக்கும் உயர்ந்த கருத்துகளை பிறமொழிகள் பேசுபவரிடம் சேர்ப்பிக்கவும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
எங்கள் ஊரில் பேச்சு வழக்கில், நாம் பேசிக் கொண்டிருப்பதை கடவுள் அவ்வப்போது கேட்க வருவார் என்றும், அதனால் எப்போதும் நல்லதையே பேசுவோம்,நல்லதே நடக்கும் என்றும் சொல்வதுண்டு. இதற்கு ஒரு கதை கூட சொல்வார்கள். ஒரு மரக்கிளையில் இரண்டு சிறுவர்கள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். மரக்கிளை உடைந்து கொண்டிருந்தது. அதனைப் பார்த்து விட்ட ஒரு சிறுவனி அம்மா கையை விட்டுடாதடா என்று கூவிக் கொண்டு செல்ல அந்த சிறுவன் கையை விட்டு விட்டானாம்... ஆனால் இன்னொரு சிறுவனின் அம்மாவோ கையைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள் என்று சொல்லியபடி ஓடிச் சென்றாளாம். அந்த சிறுவன் மரக்கிளையை கெட்டியாகப் பிடித்தபடி இருந்தானாம்.
அதுபோல, தமிழை வாழ வைக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் அன்பர்கள் இனி, என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது என்று சொல்லி தத்தம் வீடுகளிலிருந்து தமிழை வாழ்விக்க போராடலாம்... ஆங்கிலம் தமிழை அழித்து விடும், இந்தி தமிழை அழித்து விடும், பிறமொழிகள் தமிழை அழித்து விடும், சினிமா பாடல்களின் பிறமொழி கலப்பு தமிழை அழித்து விடும் என்று தமிழின் காவலர்கள் போல உணர்ச்சிப்பூர்வமாக மேடைகளிலும் பொது இடங்களிலும் பேசி விட்டு, தனது குழந்தைகளை ஆங்கில வழிக் கல்வி பயிற்றுவிக்க அனுப்பும் போலிகளின் பேச்சில் மயங்கிவிட வேண்டாம்.
முகப்பூச்சுகள் ஒருநாள் காணாமல் போகும், முகம் காணாமல் போகாது. அதனால்,
என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது என்று மனப்பூர்வமாக நம்புங்கள்... என்றும் தமிழ் இனிச் சாகாது...
நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய தைப்பொங்கல் மற்றும் தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துகள்.
நன்றி: இந்நேரம்.காம்
http://www.inneram.com/articles/common-articles/tamil-2311.html
Subscribe to:
Posts (Atom)